Według niektórych badan, odpowiedzialnymi za powstanie wady są w dużej mierze skłonności dziedziczne

Definicja i epidemiologia

Krótkowzroczność jest najbardziej rozpowszechniona wada refrakcji oka: według najświeższych badań dotyczy ona około 20% populacji Włochów. Szacunkowe dane dla Europy mówią o 30% społeczeństwa a dla Azji procent ten sięga aż 60%.

Krótkowzroczność zazwyczaj pojawia się w pierwszych 20 latach życia, zazwyczaj w wieku szkolnym.

Objawy

Konieczność wytężania wzroku po to, by przeczytać coś na tablicy, oglądać telewizje lub zobaczyć znak jest zazwyczaj jedną z najwcześniejszych oznak krótkowzroczności. Kolejnym sygnałem powstania wady są trudności z ostrym widzeniem z daleka w nocy, zamazany obraz z tworzącą się wokół obwódką.

Przyczyny

Według niektórych badań, odpowiedzialnymi za powstanie wady są w dużej mierze skłonności dziedziczne. Tę hipotezę potwierdzają przeprowadzone na dużą skale badania na bliźniętach. Jednakże, pomimo zebrania dużej ilości materiałów, badania genealogiczne nie dały żadnych naukowych dowodów na istnienie mechanizmu transmisji odpowiedzialnych za tę wadę genów.

Potwierdziły jedynie teorie o skłonnościach genetycznych i dały podstawę do wysunięcia kilku ogólnych wniosków:

  • Niska i średnia krótkowzroczność wydaje się być wywoływana przez transmisje dominującego chromosomu autosomalnego (cecha przekazywana jest z rodziców na dzieci wraz z kompletem wszystkich swoich chromosomów)
  • W przypadku wysokiej krótkowzroczności, naukowcy skłaniają się ku modelowi recesywnego chromosomu autosomalnego, który po mutacji jest przekazywany do 25% potomków.

Czynnikiem predysponującym do powstania tej wady mogą też być czynności wymagające patrzenia z bliska, które są wykonywane przez dłuższy czas.

Krótkowzroczność zazwyczaj ujawnia się stopniowo, w latach dorastania, do czasu zakończenia procesu dojrzewania. Jasne jest zatem, że jakiekolwiek zmiany czy pogorszenie się wady przed osiągnięciem wieku 25-30 lat nie można przypisać tylko i wyłącznie jakiemuś szczególnie dużemu wysiłkowi wzroku czy nieodpowiedniemu zachowaniu, lecz należy również wziąć pod uwagę takie czynniki jak ciągle trwający rozwój fizyczny i reorganizacja, jakim ulega ciało przed osiągnięciem pełnej dojrzałości.

U kobiet mających predyspozycje do powstania tej wady wzroku, ciąża jest czynnikiem, który może przyczynić się do jej pogorszenia.

Czynniki kliniczne i anatomiczne

U krótkowidzów gałka oczna jest dłuższa a rogówka jest nadmiernie zakrzywiona w porównaniu do normalnej krzywizny i długości gałki, tak więc promienie światła skupiane przez rogówkę i soczewkę padają przed, zamiast bezpośrednio na siatkówce. Uniemożliwia to prawidłowe widzenie obiektów znajdujących się w oddaleniu, podczas gdy widzenie z bliska jest stosunkowo poprawne.

Soczewka nie może zmniejszyć swojej krzywizny poza pewną granice, która zmniejsza jej moc refrakcyjną. Do skorygowania krótkowzroczności stosujemy soczewki ujemne.Wyróżnia się trzy stopnie krótkowzroczności:

  • mała – w zakresie do -3dpt.
  • średnia – poniżej -6dpt.
  • wysoka – powyżej -6dpt.

Inne wady

Nadwzroczność Astygmatyzm Starczowzroczność